disclaimer   -   contact   -   vacatures   -   adverteren

anime & manga recenties
anime & manga forum
anime & manga nieuws
filler

Ayashi no Ceres


Alternatieve titels
- Ominous Ceres
- Ceres: Celestial Legend
- Mysterious Ceres
Genre Shounen ( Actie Romantiek Komedie )
Type TV
Formaat 24 (20 min./ep)
Animatie productie Pierrot
Regie Hajime KAMEGAKI
Muziek Ryo SAKAI
Jaar 2000


De legende die een grote rol speelt in het verhaal van Ayashi no Ceres is bekend over de hele wereld, al is er in ieder land sprake van een net andere versie. In deze legende steelt een man de hagoromo (linnen) van een tennyo (hemels wezen) terwijl zij aan het baden is. Zonder haar hagoromo kan de tennyo niet terugkeren naar haar wereld. De man dwingt haar vervolgens om zijn vrouw te worden en nageslacht te creëren. In deze anime gaat het over de afstammelingen van deze man, de Mikage familie. Inmiddels zijn duizenden jaren voorbij gegaan, maar dat verandert niet het feit dat de tennyo ooit zal reïncarneren in de Mikage familie. Het gevolg hiervan zal zijn dat grote rampspoed de familie ten dele valt. Zoals je kan begrijpen willen de familieleden koste wat kost ervoor zorgen dat de tennyo nooit zal reïncarneren.

Aya en Aki, respectievelijk een meisje en een jongen, maken deel uit van de Mikage familie. Ze zijn een tweeling met een voorbestemd lot. Heel binnenkort zullen ze 16 jaar worden en hiermee zullen er in de toekomst dingen in gaan gebeuren die hun normale leven totaal op de kop gaan zetten.


Plus punten Animatie; muziek; zit emotioneel en psychologisch goed in elkaar
Min punten Teveel afwijkend van het plot; zoetsappig einde







Ayashi no Ceres is een anime die, gedurende de 24 afleveringen waarin het zich afspeelt, extreme hoogtepunten en extreme dieptepunten bereikt.

Om te beginnen is er het verhaal, wat toch wel een origineel uitgangspunt gevonden mag worden. Yuu WATASE (bekend van Fushigi Yuugi) gebruikte de bekende legende om er een nieuwe variant op te maken. Deze variant had kunnen slagen, maar waar ging het mis?

Het eerste gedeelte begint goed, hoewel naar mijn mening de serieusheid en de humor te direct en ongepast afgewisseld worden. Er is een helder verhaal aanwezig en de personages worden duidelijk gepresenteerd. Dit gebeurt op zo’n dergelijke wijze dat je de personages al meteen sympathiek gaat vinden, wat een goed punt is.
Na verloop van tijd wijkt het verhaal echter steeds verder af van de hoofdlijnen. Side-characters en filler episodes zijn het jammerlijke gevolg, tot op een punt waarop zelfs ík niet meer wist wat de rode draad ook alweer was.

Ik had het echter niet volgehouden om tóch geboeid te blijven kijken, ware het niet dat de personages en hun emotionele ontwikkeling bijzonder goed waren uitgewerkt (hoewel deze soms ook wat onrealistisch overkwamen). Dit kwam ook door de scènes die een extreem psychologische indruk achterlieten op de personages en indirect dus ook op de kijker. Het is jammer dat ze voor veel van deze scènes toch de “kracht” van goorheid moesten gebruiken. In het begin leek deze serie nog vrolijk, maar in het midden raakte je al snel gewend aan de grote hoeveelheid bloed en ook vooral aan de psychologische manier waarop het geweld gebracht werd. De gruwelijke scènes zijn niet altijd direct in beeld, maar door de achterliggende gedachte heeft het toch de nodige impact. Er wordt in deze serie met je emoties gespeeld en je begint hierdoor als kijker na te denken over wat je zou doen als je zelf in een dergelijke positie zou zitten.

De kracht van de personages was ook mede te danken aan de geweldige seiyuu. Zij brachten hun characters zoals je het zou verwachten en soms juist ook nét iets anders, waardoor het clichégehalte zwaar naar beneden gehaald werd.

Over de muzikale ondersteuning kan ik kort zijn: deze was echt een lust voor het oor. Het versterkte de sfeer enorm; er waren zelfs momenten in de anime waarop de muziek absoluut essentieel was voor een scène en dat op een manier dat het perfect geplaatst was. In het begin had ik het idee dat de OST op zichzelf niet echt geweldig zou zijn, maar ook daar heb ik me in vergist. Ná het kijken van deze serie staat de OST in ieder geval op mijn verlanglijstje.

Het einde is het laatste waar ik nog iets over wil zeggen. Ik vond het een beetje ongeloofwaardig. De laatste paar episodes leken wel een gehaaste poging om alles zo vlug mogelijk af te ronden en zodoende op een zwaar onrealistisch einde uit te komen. Hoewel ik moet zeggen dat er geen sprake was van een Disney einde (lees: en-zij-leefden-nog-lang-en-gelukkig), vond ik het toch enigszins onbevredigend.

Al met al is Ayashi no Ceres een anime die leuk is voor mensen die houden van grote emotionele scènes, geweld en naaktheid, waarbij zich op de achtergrond een goed verhaal afspeelt. Het is een serie die ik niet iedereen aan kan raden, maar de mensen die de hiervoor genoemde categorieën kunnen waarderen zullen dit zeker een schitterende serie vinden.

60
80
85
88
80
75